De uitwedstrijd tegen DVSB uit Baarn werd ten onrechte beschouwd als een formaliteit. Aan Lentse kant liet men zoveel
steken vallen dat er nauwelijks meer een trui van te breien was. Met de uiteindelijke 10-10 kwam Lent met de schrik vrij
en zal de laatste drie wedstrijden nog vol aan de bak moeten om boven de degradatiestreep te blijven.
Jasper Lemmen had een gemakkelijke middag tegen Fred van Amersfoort, die alle remmen in de opening losgooide. Binnen de kortste
keren was er geen houden meer aan voor van Amersfoort die na schijfverlies met een gespleten stelling bleef zitten
en snel daarna de handdoek gooide. Marco van Bronswijk trok ten aanval met een twijfelachtige opening, die alleen de tegenstander
kansen bood. Jelmer Martens bleef geduldig dreigen met het opeten van de voorpost van van Bronswijk. Uiteindelijk kon van Bronswijk
zijn voorpost toch houden, maar een combinatie werd hem alsnog fataal. Gert van Willigen had een lastige halve hekstelling op het bord, waarbij
Alex Ketelaars telkens dreigde het centrum in te nemen. Gert dacht dit slim te kunnen verhinderen maar had geen rekening gehouden
met het offer dat Ketelaars speelde. Gelukkig zat er nog een remisecombinatie in voor van Willigen. Maarteen Nas kwam met duidelijk voordeel
uit de opening. Daarna dreigde hij een schijf te gaan winnen op Joris Ketelaars, of een damcombinatie te nemen. Ketelaars had zich op
de damcombinatie in moeten laten, want zoals Nas na afloop liet zien zat er een tegenactie met gelijkspel in. Ketelaars zag het niet,
offerde een schijf maar verloor daarna kansloos. DVSB kwam weer langszij toen Eep van Manen in een kansrijke stand een combinatie over
het hoofd zag met winst voor Jerrie den Os. Even leek DVSB op voorsprong te komen door Robert Sall, die Thijs Gerritsen aan de rand van
de afgrond bracht. Het bleek allemaal wel mee te vallen achteraf en de remise was uiteindelijk snel gevonden. DVSB kwam wel op voorsprong
toen invaller Chris Roeleven in een reeds verloren stand weggecombineerd werd door Gerard van Mourik. Gelukkig voor Lent zit Edgar Hartman
al een paar wedstrijden lang als een beest te spelen op bord 10 (maak je borst maar nat Tjalling !),waar hij vrij gemakkelijk
kon profiteren van de slechte opbouw van Herman Peters. Geduldig schoof Hartman de pot naar winst. Het leek alsnog mis te gaan voor Lent.
Debutant Albert Eggink speelde een prima partij maar zag zijn voordeel langzaam verwateren.
Uiteindelijk hield hij het hoofd koel in verloren stelling. Hij gokte op een plakker die waarschijnlijk verloren was maar zijn tegenstander
Henk de Groot zag spoken en gaf pardoes de winst uit handen. Arjen de Mooij en Leo van der Laan deelden als laatste de punten voor de 10-10.