Tijdens de voorbeschouwing op de wedstrijd tegen Wageningen wees kersvers Europees studentenkampioen Jasper Lemmen
zijn teamgenoten van Lent al op het feit dat WSDV in vergelijking met vorig jaar duidelijk sterker is geworden.
De 15-5 van vorig seizoen zou dit jaar inderdaad niet haalbaar blijken : Lent mocht blij zijn dat er uiteindelijk
na een krankzinnige westrijd rond de klok van zessen 10-10 op het scorebord stond. Jasper Lemmen mocht het opnemen tegen
de zeer talentvolle Jan Groenendijk, die geen krimp gaf en Lemmen voortdurend onder lichte druk hield. Beide spelers
kwamen uiteindelijk remise overeen. Ook Marco van Bronswijk remiseerde, met Jesse van Beek. Inmiddels was Edgar Hartman
tegen Johan Sterrenburg in zwaar weer terecht gekomen. Hartman speelde te passief en gebruikte (te) veel tijd in de beginfase.
Zijn stand werd steeds slechter en Sterrenburg kon het eenvoudig afmaken. Jan Jacobs hield na een goede opening knap stand
tegen de goed op dreef zijnde Matthias de Kruijf. Thijs Gerritsen bracht Lent op gelijke hoogte door een technische knock-out
tegen Mark Sanders, die veel tijd gebruikte en alsnog een verkeerd plan koos waarna Gerritsen hem vakkundig inpakte.
Bij Joppe Lemmen wil het dit seizoen nog niet lukken. Tegen Jannes Kromhout leek er lange tijd niets aan de hand maar
in het late middenspel bleek de stelling voor Lemmen toch niet te kloppen, met verlies tot gevolg. Opnieuw toonde Lent
veerkracht. Teamcaptain Gert van Willigen kreeg van Henk Kleinrensink alle ruimte om naar hartelust aan te vallen. Gert
pakte een voor een alle strategische velden en de rest was een kwestie van techniek. Met 7-7 op het scorebord leek het erop
dat WSDv er met de winst vandoor zou gaan, maar het zat Lent bepaald niet tegen op de laatste drie borden. Eerst maakte Arie
Janssen van Doorn een blundertje. Hij liet een schijf die bijna op dam was zomaar opeten door Arjen de Mooij, die zo alsnog
kans kreeg op een remise in een verloren stand. Niet veel later ging de Mooij echter zelf in de fout en moest hij alsnog opgeven.
Inmiddels was Eep van Manen ontsnapt aan direct verlies door een combinatie die Derk Kleinrensink had kunnen nemen in het eindspel.
Eep sleepte er een remise uit. Remise leek ook het resultaat te worden bij de laatste parttij, tussen Maarten Nas en Ab van Ingen.
In een laat klassiekje zette Nas van Ingen nog even onder druk en in het afspel miste hij meerdere remisevarianten. Uiteindelijk
bereikte Nas tot grote opluchting van zijn teamgenoten een overmachtseindspel, dat door van Ingen vroegtijdig werd opgegeven
waardoor er toch nog een puntje aan het Lentse totaal kon worden toegevoegd.